Gedichtendag

Ode aan de Dijlestad

“Een stad vol leven, waar je makkelijk blijft kleven”

Welgeteld 760 leerlingen trokken gisterennamiddag de stad in en gingen aan de slag met poëzie. “We doen altijd wel iets speciaals met gedichtendag”, zegt leerkracht Nicole Jacobs wanneer zij geïnterviewd wordt door de Gazet van Antwerpen. Wij publiceren hier het volledig artikel.

Als leerkracht Nederlands van het eerste en het derde jaar organiseerde Nicole Jacobs het evenement. “Om de twee à drie jaar proberen we het wat groter aan te pakken. Deze keer stuurden we alle leerlingen van de middelbare school de stad in. Ze werden verdeeld in groepen van een twintigtal personen met telkens leerlingen uit de verschillende jaren. Zo leren ze elkaar ook een beetje beter kennen.”

Alle leerlingen volgden een bepaald parcours in het stadscentrum. Verspreid over de stad waren er twintig verschillende locaties waar ze een opdracht kregen. Iedere groep moest op die manier vier opdrachten afwerken. “Met dit evenement willen we onze leerlingen aantonen dat poëzie meer is dan zomaar wat rijmelarij. We vragen hen bijvoorbeeld om rond te kijken en hetgeen ze zien en voelen onder woorden te brengen”, legt Nicole Jacobs uit. “Of de leerlingen openstaan voor poëzie? We krijgen toch heel wat positieve respons. Vooral als het gepaard gaat met een evenement als dit waarbij ze niet op de schoolbanken hoeven te blijven zitten. Dit maakt deel uit van hun ontwikkeling. Hier en daar zijn er zelfs leerlingen die in hun vrije tijd met poëzie bezig zijn.”

Verknipt gedicht

De opdrachten die de leerlingen van het Scheppersinstituut kregen waren heel uiteenlopend. Toevallige passanten aan de Grootbrug, tussen de IJzerenleen en de Guldenstraat, keken raar op toen ze hoorden hoe de jongeren een rapversie maakten van een bestaand gedicht. Aan het Katelijnekerkhof mochten de leerlingen dan weer aan de slag gaan met een gedicht dat helemaal verknipt was. De bedoeling was om de woorden terug in volgorde te leggen. Dat hoefde zelfs niet de juiste volgorde te zijn, ze konden ook hun creativiteit de vrije loop laten. Op een andere plaats in de stad werd er getekend. Een leerkracht las er een gedicht voor, de leerlingen kregen de opdracht om de emoties te tekenen die de tekst bij hen opriep.

Ode aan Mechelen

Aan de voet van de Sint-Romboutstoren en aan het standbeeld van Margaretha van Oostenrijk kregen de leerlingen van het Scheppersinstituut wellicht een van de meest uitdagende opdrachten langs het parcours: schrijf een ode aan de stad Mechelen. Eli (18), Lisa (17), Manon (17) en Anneleen (17) vonden het niet zo’n moeilijke taak. Ze schreven hun liefde voor Mechelen van zich af in het volgende gedicht.

Al meer dan 100 jaar
Schuilt hier geen gevaar
Een stad vol leven
Waar je makkelijk blijft kleven
Veel winkels en cafés
Door het zingen over deze stad word ik hees
Veel contacten overal
Soms een leuk, soms een dwaas geval
Voetbal, er schuilt wel eens rivaliteit
Dat is het enige wat ons scheidt.

Sonnetten

“Dit is veel leuker dan in de les zitten. Er is veel interactie met andere leerlingen en zelfs met de mensen op straat”, zegt Manon. Eli daarentegen wist vanmorgen niet eens dat het gedichtendag was. “Maar het is wel een leuke activiteit. Als ik op stap ga met mijn vrienden schrijven we wel eens sonnetten waarin we de eigenschappen van een van ons in de verf zetten. We gebruiken zelfs achrostichons. Dat is een gedicht waarvan de eerste letters van iedere regel, achter elkaar gelezen zelf ook een woord of een zin vormen.” Lisa is niet zoveel met poëzie bezig. “Ik luister wel veel naar rap. De teksten zijn soms ook een soort van poëzie.”

Ook de eerste- en tweedejaars Calleigh (12), Luka (13), Viko (13) en Joran (13) schreven hun eerbetoon aan Mechelen.

Mechelen,
Jij bent onze stad, mooi en liefdevol
Wij geven jou een tien op tien
Omdat we jou elke dag zien
Klein maar dapper
Ze bluste zelf de maan:
De maneblussers

Calleigh is niet alleen tijdens de les Nederlands met poëzie bezig. “Ik lees wel eens een gedicht. Soms zitten er hele mooie boodschappen achter.” De moeder van Viko is leerkracht Woord aan het Mechels Conservatorium. “Zij stimuleert mij om gedichten te lezen. Uit mezelf zou ik dat niet doen.”

Elfjes

In de Lange Schipstraat maakten de leerlingen ‘elfjes’. Dat zijn korte gedichtjes van elf woorden in zinsconstructies van achtereenvolgens 1, 2, 3, 4 en 1 woorden. De opdracht is om van het gedicht Teller van Leonard Nolens zo’n elfje te maken. Celina (17), Lara (19), Emilie (17), Mathias (17) en Ilias (17) maakten er het volgende van.

Stilte, Alles duister,
Ik werd geboren,
De tijd tikt nu,
Leven

“Het is plezant dat we zelf creatief mogen zijn met poëzie. Het is een leuke activiteit en bovendien leer je nog iets bij”, klinkt het bij Lara.

Tableau Vivant

Op het Cultuurplein aan cultuurcafé Kuub kregen de jongeren een heel speciale opdracht. Daar moesten ze het gedicht Bierglas van Eddy Van Vliet lezen en het uitbeelden aan de hand van een tableau vivant. (levend schilderij) Lenny (18) en Adwin (18) zorgden er met hun groep voor dat de ‘boogschutters’, de ‘oude dames’ en de ‘kaarters’ die in het gedicht voorkomen mooi uitgebeeld werden. “Dit is een hele toffe namiddag. Dit evenement geeft een hele andere kijk op poëzie”, vertelt Lenny. “Poëzie is een deel van onze taal. Het doet je even stilstaan bij de dingen. Soms is het zelfs zo mooi verwoord dat het je visie verandert”, zegt zijn vriend Adwin.

 

 

663